Արտյոմ Պետրոսյանը զոհվեց կյանքի ամենածաղկուն տարիքում: 17 տարեկան երիտասարդին ոչ ոք չկարողացավ ետ պահել պատերազմից: Չէր համբերում՝ երբ պիտի անձնագիր ստանար, որ կարողանար անդամագրվել և գնալ պատերազմ: 1993թ-ին ստացավ անձնագիրը և ծնողներից թաքուն անդամագրվեց Էջմիածնի կամավորական ջոկատին: Մայրը` տիկին Համեստը, դեմ չէր, բայց կողմ էլ չէր. «Հայրենիքի համար ես ինքս էլ էի պատրաստ: Ես հայրենիքի համար չեմ տրտնջացել, տղայիս տարիքի համար եմ տրտնջացել. շատ փոքր գնաց»:воскресенье, 18 ноября 2012 г.
Մամ ջան, եթե գործերս կիսատ թողնեմ` կշարունակես…
Արտյոմ Պետրոսյանը զոհվեց կյանքի ամենածաղկուն տարիքում: 17 տարեկան երիտասարդին ոչ ոք չկարողացավ ետ պահել պատերազմից: Չէր համբերում՝ երբ պիտի անձնագիր ստանար, որ կարողանար անդամագրվել և գնալ պատերազմ: 1993թ-ին ստացավ անձնագիրը և ծնողներից թաքուն անդամագրվեց Էջմիածնի կամավորական ջոկատին: Մայրը` տիկին Համեստը, դեմ չէր, բայց կողմ էլ չէր. «Հայրենիքի համար ես ինքս էլ էի պատրաստ: Ես հայրենիքի համար չեմ տրտնջացել, տղայիս տարիքի համար եմ տրտնջացել. շատ փոքր գնաց»:
Подписаться на:
Комментарии (Atom)